Αγάπη για την ανθρωπότητα

Αγάπη για την ανθρωπότητα

Ηαγάπη είναι ελιξίριο. Ο άνθρωπος ζει με την αγάπη, ευτυχεί με την αγάπη και με την αγάπη κάνει τους γύρω του ευτυχισμένους. Στο λεξικό της ανθρωπότητας, αγάπη σημαίνει ζωή. Νιώθουμε και αισθανόμαστε τους άλλους με αγάπη. Ο Παντοδύναμος Θεός δεν έχει δημιουργήσει ισχυρότερη σχέση από την αγάπη αυτή την αλυσίδα που δένει τους ανθρώπους μεταξύ τους. Πραγματικά, η Γη δεν θα ήταν παρά ερείπια και χαλάσματα, χωρίς την αγάπη να τη διατηρεί φρέσκια και ζωντανή. Τα πνεύματα και οι άνθρωποι έχουν βασιλείς και σουλτάνους. Οι μέλισσες, τα μυρμήγκια και οι τερμίτες έχουν τις βασίλισσές τους. Για κάθε είδος υπάρχει ένας θρόνος. Οι βασιλιάδες και οι βασίλισσες αποκτούν την εξουσία με διάφορους τρόπους. Η αγάπη είναι ο βασιλιάς στον θρόνο της καρδιάς μας, που όμως δεν χρειάζεται να αγωνιστεί για να κερδίσει την εξουσία. Η γλώσσα και τα χείλη, τα μάτια και τα αυτιά, έχουν αξία μόνο εφόσον κρατούν τη σημαία της αγάπης, όμως η αγάπη είναι πολύτιμη από μόνη της. Η καρδιά, το παλάτι της αγάπης, είναι ανεκτίμητη λόγω της αγάπης που στεγάζει. Κάστρα μπορούν να κυριευτούν χωρίς αιματοχυσία, απλά και μόνο στη θέα των λάβαρων της αγάπης. Σουλτάνοι και αυτοκράτορες γίνονται στρατιώτες της τρυφερότητας, όταν κατακτηθούν από τους στρατιώτες της αγάπης.

Ανατραφήκαμε έτσι ώστε οι νίκες της αγάπης να ζουν στα μάτια μας και ο ήχος των τύμπανων της αγάπης να αντηχεί στις καρδιές μας. Οι καρδιές μας χτυπούν με ενθουσιασμό όταν βλέπουμε τη σημαία της αγάπης να κυματίζει. Έχουμε συνδεθεί τόσο στενά με την αγάπη, που οι ζωές μας εξαρτώνται πλήρως από αυτήν και σε αυτήν αφιερώνουμε την ψυχή μας. Όταν ζούμε, ζούμε με αγάπη και όταν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε με αγάπη. Με κάθε αναπνοή, τη νιώθουμε με όλη μας την ύπαρξη. Είναι η ζεστασιά μας στο κρύο και η όασή μας στη ζέστη.

Σε αυτό τον υπερβολικά μολυσμένο κόσμο, όπου το κακό βρίσκεται παντού, αν υπάρχει κάτι που έχει μείνει ανέπαφο και καθαρό, αυτό είναι η αγάπη. Ανάμεσα σε όλα τα στολίδια αυτής της ζωής που χάνουν τη λάμψη τους, αν υπάρχει μια ομορφιά που έχει διατηρήσει τη μεγαλοπρέπεια και τη γοητεία της χωρίς να ξεθωριάσει, αυτή είναι πάλι η αγάπη. Σε κανένα έθνος ή κοινωνία αυτού του κόσμου δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό και πιο ανθεκτικό από την αγάπη. Όπου ακούγεται ο ήχος της αγάπης, απαλότερος και θερμότερος από νανούρισμα, οι άλλες φωνές και τα μουσικά όργανα σιγούν και εναρμονίζονται σε μια περισυλλογή σιωπής με τις πιο μελωδικές νότες τους.

Η Δημιουργία είναι το αποτέλεσμα του ανάμματος του κεριού της αγάπης, του φυτιλιού της ύπαρξης. Αν ο Κύριος δεν αγαπούσε τη δημιουργία, δεν θα υπήρχαν ούτε φεγγάρια, ούτε ήλιοι, ούτε άστρα. Τα ουράνια σώματα είναι όλα ποιήματα της αγάπης, με τη Γη να είναι ο ρυθμός. Στη φύση νιώθουμε τη δυνατή πνοή της αγάπης και στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων βλέπουμε τη σημαία της αγάπης να κυματίζει. Στην κοινωνία, αν υπάρχει ένα νόμισμα που διατηρεί την αξία του, είναι η αγάπη. Η αξία της αγάπης είναι αυθύπαρκτη. Η αγάπη αξίζει περισσότερο ακόμα και αν συγκριθεί με το ατόφιο χρυσάφι. Ο χρυσός και το ασήμι μπορεί να χάσουν την αξία τους σε διάφορες αγορές και τόπους, αλλά οι πόρτες της αγάπης είναι κλειστές σε κάθε είδους απαισιοδοξία και τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει την εσωτερική της σταθερότητα και αρμονία. Ώς τώρα, μόνο εκείνοι που είναι βυθισμένοι στο μίσος, την οργή και την έχθρα σχεδιάζουν να αντισταθούν και να αγωνιστούν ενάντια στην αγάπη. Ειρωνικά, η μόνη θεραπεία που θα ηρεμήσει αυτές τις κτηνώδεις ψυχές είναι η αγάπη. Πέρα από τη σφαίρα των εγκόσμιων θησαυρών υπάρχουν κι άλλα προβλήματα που Μόνο τα μυστικά κλειδιά της αγάπης μπορούν να ανοίξουν. Είναι αδύνατο για κάποια άλλη αξία σε αυτή τη Γη να μπορέσει να ξεπεράσει ή έστω να ανταγωνιστεί την αγάπη. Ο χρυσός, το ασήμι, τα χρήματα ή τα όποια άλλα αντικείμενα αξίας, σχεδόν πάντα σε αυτό τον μαραθώνιο χάνουν από τους λάτρεις της στοργής και της αγάπης. Έρχεται κάποτε η μέρα, που ο μεγαλοπρεπής και πομπώδης τρόπος ζωής όσων κατέχουν υλικά πλούτη χάνεται, τα σεντούκια τους αδειάζουν και οι φωτιές τους σβήνουν. Όμως το κερί της αγάπης πάντοτε καίει, προσφέροντας φως και σκορπίζοντάς το στις καρδιές και τις ψυχές μας.

Όσοι τυχεροί άνθρωποι έχουν γονατίσει μπροστά στον βωμό της στοργής και έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην εξάπλωση της αγάπης δεν έχουν αφήσει τον παραμικρό χώρο στο λεξιλόγιο της καρδιάς τους για λέξεις όπως μίσος, οργή, συνωμοσία ή αγανάκτηση. Ακόμα κι όταν διακινδυνεύουν τη ζωή τους για την αγάπη, δεν θα ενδώσουν ποτέ στην εχθρότητα. Με τα κεφάλια τους σκυμμένα, ταπεινόφρονες και γεμάτοι από αγάπη, δεν έχουν καλοδεχθεί ποτέ τίποτ’ άλλο εκτός από την αγάπη. Όταν εμφανίζονται, τα αισθήματα της έχθρας προσπαθούν να βρουν ένα καταφύγιο για να κρυφτούν και τα αισθήματα του μίσους οπισθοχωρούν από το πλήγμα που δέχτηκαν από την αγάπη.

Η μόνη μαγεία, το μόνο ξόρκι που μπορεί να καταστρέψει τα τεχνάσματα του Σατανά, είναι η αγάπη. Οι αγγελιαφόροι του Θεού και οι προφήτες κατέσβησαν τις φωτιές του μίσους και του φθόνου που άναψαν οι φαραώ, οι Νεμρώδ και οι άλλοι τυραννικοί βασιλείς, χρησιμοποιώντας μόνο την αγάπη. Οι άγιοι που προσπάθησαν να περιμαζέψουν τις απείθαρχες και ατίθασες ψυχές, τις σκορπισμένες σαν άδετες σελίδες, που προσπάθησαν να διδάξουν ανθρωπιά στους άλλους ανθρώπους, χρησιμοποίησαν την αγάπη. Η δύναμη της αγάπης ήταν αρκετά μεγάλη ώστε να λύσει τα μάγια του Χαρούτ και του Μαρούτ[1] και αρκετά αποτελεσματική ώστε να σβήσει τις φωτιές της Κόλασης. Συνεπώς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένας άνθρωπος θωρακισμένος με την αγάπη δεν χρειάζεται κανένα άλλο όπλο. Πραγματικά, η αγάπη είναι τόσο δυνατή που μπορεί να σταματήσει μια σφαίρα ή ακόμα και μια οβίδα κανονιού.

Το ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον και η αγάπη μας για την ανθρωπότητα –δηλαδή η ικανότητά μας να αγκαλιάσουμε τη δημιουργία– βασίζεται στη γνώση και την κατανόηση της ίδιας μας της ουσίας, στην ικανότητά μας να ανακαλύψουμε τους εαυτούς μας και να νιώσουμε κοντά στον Δημιουργό μας. Ανακαλύπτοντας τα βάθη του εαυτού μας και τις δυνατότητες που κρύβει, θα μπορέσουμε επίσης να αντιληφθούμε ότι και οι άλλοι διαθέτουν τις ίδιες δυνατότητες. Επιπλέον, επειδή αυτές οι εσωτερικές αξίες σχετίζονται άμεσα με τον Δημιουργό και επειδή καλλιεργείται, με αυτόν τον τρόπο, σεβασμός για τα πλούτη που κρύβονται μέσα σε κάθε πλάσμα, θα αρχίσουμε να βλέπουμε κάθε ζωντανή ύπαρξη από μια διαφορετική οπτική. Στην πραγματικότητα, ο βαθμός στον οποίο καταλαβαίνουμε και εκτιμούμε ο ένας τον άλλο εξαρτάται από το πόσο καλά αναγνωρίζουμε τις αρετές και τα πλούτη κάθε ανθρώπου. Μπορούμε να συνοψίσουμε αυτή την ιδέα με μια σκέψη βασισμένη σε μια ρήση του Προφήτη (η ειρήνη και οι ευλογίες του Θεού ας είναι πάντα μαζί του): «ένας πιστός είναι ο καθρέφτης ενός άλλου πιστού». Μπορούμε να εμβαθύνουμε στην ίδια γραμμή σκέψης: «ένας άνθρωπος είναι ο καθρέφτης ενός άλλου ανθρώπου». Αν καταφέρουμε να το πετύχουμε αυτό και αν μπορέσουμε να κατανοήσουμε και να εκτιμήσουμε τα πλούτη που κρύβονται μέσα σε κάθε άνθρωπο, θα καταλάβουμε επίσης πώς να συσχετίζουμε αυτά τα πλούτη με τον αληθινό Ιδιοκτήτη τους. Έτσι θα κατανοήσουμε ότι καθετί σε αυτό το σύμπαν που είναι όμορφο, στοργικό ή τρυφερό, ανήκει σε Εκείνον. Μια ψυχή ικανή να αισθανθεί αυτό το βάθος, λέει, όπως έλεγε ο Ρουμί[2] όταν μας διηγιόταν ιστορίες με τη γλώσσα της καρδιάς: «Ελάτε, ελάτε μαζί μας, γιατί είμαστε οι άνθρωποι της αγάπης, οι αφιερωμένοι στον Θεό! Ελάτε, διαβείτε την πόρτα της αγάπης και ελάτε σε εμάς και καθίστε μαζί μας. Ελάτε να μιλήσουμε ο ένας στον άλλο με τις καρδιές μας. Ας μιλήσουμε σιωπηλά, χωρίς να χρησιμοποιήσουμε τ’ αυτιά και τα μάτια μας. Ας γελάσουμε μαζί χωρίς χείλη ή ήχο, ας γελάσουμε όπως τα τριαντάφυλλα. Σαν τη σκέψη, ας δούμε ο ένας τον άλλο χωρίς λόγια ή ήχο. Αφού είμαστε όλοι ίδιοι, ας μιλήσουμε με τις καρδιές μας, χωρίς να χρησιμοποιήσουμε τα χείλη και τη γλώσσα μας. Με τα χέρια μας σφιγμένα, ας συνομιλήσουμε».

Στον σύγχρονο πολιτισμό μας, δεν είναι τόσο εύκολο να βρει κανείς μια τόσο βαθιά κατανόηση αυτών των ανθρώπινων συναισθημάτων και αξιών. Δεν τις συναντούμε εύκολα στην ελληνική ή τη λατινική διανόηση ή στη δυτική φιλοσοφία. Ο ισλαμικός τρόπος σκέψης βλέπει τον καθένα από εμάς σαν μια διαφορετική υλοποίηση της ίδιας, μοναδικής, πρώτης ύλης, σαν διαφορετικές όψεις μίας, της ίδιας, αλήθειας. Και πράγματι, οι άνθρωποι που έχουν συγκεντρωθεί γύρω από κοινά σημεία, όπως είναι η Μοναδικότητα του Θεού, ο Προφήτης και η θρησκεία, μοιάζουν με τα μέλη ενός σώματος. Το χέρι δεν μπορεί να ανταγωνίζεται το πόδι, η γλώσσα δεν επικρίνει τα χείλη, το μάτι δεν βλέπει τα λάθη των αυτιών, η καρδιά δεν μάχεται το μυαλό.

Καθώς είμαστε όλοι μέλη του ίδιου σώματος, πρέπει να σταματήσουμε αυτό τον διαχωρισμό που παραβιάζει τη συνοχή και την ομόνοιά μας. Πρέπει να ανοίξουμε τον δρόμο προς την ένωση των ανθρώπων. Είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να χαρίσει ο Θεός επιτυχία στους ανθρώπους και να μεταμορφώσει αυτό τον κόσμο σε Παράδεισο. Με αυτό τον τρόπο, οι πύλες του Παραδείσου θα ανοίξουν διάπλατα σε ένα θερμό καλωσόρισμα. Συνεπώς, πρέπει να διώξουμε όλες τις ιδέες και τα συναισθήματα που μας απομακρύνουν και να σπεύσουμε να αγκαλιάσουμε ο ένας τον άλλον.

[1] Δύο άγγελοι, η ιστορία των οποίων αναφέρεται στο Κοράνι (Αλ Μπάκαρα 2:102), που δίδαξαν τις θεμελιώδεις αρχές της μαγείας στους ανθρώπους και τους προειδοποίησαν να μην την καταχραστούν.
[2] Μεβλανά Τζαλάλ αλ Ντιν Ρουμί (1207-73): Σημαντικός μουσουλμάνος άγιος. Το Τάγμα Μεβλεβί Σούφι των περιστρεφόμενων δερβίσηδων ιδρύθηκε από τους οπαδούς του.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Işığın Göründüğü Ufuk, Nil, Κωνσταντινούπολη, 2000, σσ. 34-38.

Advertisements