Ο ανθρωπισμός και η αγάπη της ανθρωπότητας

Ο ανθρωπισμός και η αγάπη της ανθρωπότητας

H αγάπη δεν είναι μόνο ένα από τα πιο συχνά θέματα συζήτησης σήμερα, είναι και ένα από τα πιο ουσιώδη. Πράγματι, η αγάπη είναι το τριαντάφυλλο της πίστης μας, ένα κομμάτι της καρδιάς που ποτέ δεν μαραίνεται. Ο Θεός ύφανε το σύμπαν σαν δαντέλα στον αργαλειό της αγάπης. Γι’ αυτό τον λόγο, η πιο μαγική και γοητευτική μουσική στον κόρφο της ύπαρξης είναι πάντα η αγάπη. Η δυνατότερη σχέση που υπάρχει μεταξύ των ατόμων, η σχέση πάνω στην οποία βασίζονται η οικογένεια, η κοινωνία και το έθνος είναι η αγάπη. Η παγκόσμια αγάπη εκδηλώνεται σε ολόκληρο το σύμπαν, όπως ακριβώς κάθε σωματίδιο βοηθά και υποστηρίζει κάθε άλλο σωματίδιο.

Αυτό αληθεύει σε τέτοιο βαθμό, που η αγάπη έχει γίνει ο πιο σημαντικός παράγοντας του σύμπαντος. Σαν μέλος μιας παγκόσμιας χορωδίας, σχεδόν το κάθε πλάσμα δρα και συμπεριφέρεται με τον δικό του τρόπο, συντονισμένο με τον Θεό, σε μια μελωδία αγάπης. Αυτή η ανταλλαγή αγάπης από το σύμπαν στην ανθρωπότητα και από το ένα πλάσμα στο άλλο, συμβαίνει ακόμη και χωρίς να το θέλουμε, γιατί το Θείο Θέλημα κυριαρχεί απόλυτα.

Αυτή είναι η έννοια της «συνειδητής» συμμετοχής της ανθρωπότητας σε αυτή τη συμφωνία αγάπης που παίζεται στο σύμπαν. Αναπτύσσοντας την αγάπη, που έχουν στην αληθινή τους φύση, οι άνθρωποι διερευνούν πώς μπορούν να την εκφράσουν με ανθρώπινο τρόπο. Συνεπώς, αν δεν περιφρονεί την αγάπη που έχει στην ψυχή του, και για το καλό της αγάπης που έχει από τη φύση του, κάθε άνθρωπος πρέπει και μπορεί να προσφέρει αληθινή βοήθεια και συμπαράσταση στους άλλους. Οι άνθρωποι πρέπει να προστατεύουν τη γενική αρμονία του σύμπαντος, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τους φυσικούς νόμους όσο και τους νόμους της κοινωνικής ζωής των ανθρώπων.

Ο ανθρωπισμός είναι ένα δόγμα αγάπης και ανθρωπιάς που, αυτήν την εποχή, διατυπώνεται τόσο αστόχαστα, ώστε υπάρχει ο κίνδυνος να πέσει θύμα εκμετάλλευσης. Ορισμένοι κύκλοι προσπαθούν να επιβάλουν μια αφηρημένη και ανισόρροπη αντίληψη περί ανθρωπισμού, προκαλώντας σύγχυση στους ανθρώπους σχετικά με το τζιχάντ στο Ισλάμ και ξυπνώντας την καχυποψία στις καρδιές τους. Είναι δύσκολο να συμβιβάζεται ο ανθρωπισμός με την αλλόκοτη συμπεριφορά της προάσπισης «της επιείκειας και του ελέους» για τους αναρχικούς, για τους τρομοκράτες, για όσους υποσκάπτουν την ενότητα μιας χώρας, για εκείνους που ανελέητα έχουν δολοφονήσει αθώους ανθρώπους στο πλαίσιο μιας δράσης που σκοπό έχει την καταστροφή της ευημερίας ενός έθνους, για εκείνους που το κάνουν στο όνομα θρησκευτικών αξιών καθώς και για εκείνους που κατηγορούν απερίσκεπτα το Ισλάμ ότι επιτρέπει τρομοκρατικές επιθέσεις.

Κάθε πιστός θα πρέπει να ακολουθεί το παράδειγμα του Αγγελιαφόρου του Θεού (η ειρήνη και οι ευλογίες του Θεού ας είναι πάντα μαζί του) στη διάδοση της αλήθειας. Οι πιστοί δεν πρέπει ποτέ να σταματήσουν να διαδίδουν τις αρχές που διέπουν την ευτυχία και στους δύο κόσμους. Οι Σύντροφοι, οι οποίοι ως κοινότητα ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα της αλήθειας που προσωποποιούσε ο Προφήτης, έγιναν υποδείγματα μετριοπάθειας, αρμονίας και ισορροπίας.

Ορισμένοι αξιόλογοι άνθρωποι από την τυχερή γενιά που ακολούθησε τη γενιά των Συντρόφων πήγαν στο Χαλίφη για να μάθουν ποια θα ήταν η τιμωρία τους αν πατούσαν κατά λάθος μια ακρίδα. Όταν κοιτάζουμε τους εξωτερικούς τοίχους των τζαμιών και των μιναρέδων μας που ακτινοβολούν φως, βλέπουμε μικρές οπές που κατασκευάστηκαν για να φωλιάζουν τα πουλιά. Είναι μία έκφραση του βάθους της αγάπης των προγόνων μας. Η ιστορία είναι συνυφασμένη με τέτοιες εντονότατα ανθρωπιστικές πράξεις, πράξεις προστασίας τόσο των ανθρώπων όσο και των ζώων.

Στο πλαίσιο των οικουμενικών αξιών του Ισλάμ, η ιδέα της αγάπης είναι απολύτως ισορροπημένη. Οι δυνάστες και οι άνθρωποι της βίας έχουν απαρνηθεί αυτή την αγάπη, γιατί όχι μόνο γίνονται πιο επιθετικοί όταν τους προσφέρεται αγάπη και οίκτος, αλλά και γιατί ενθαρρύνονται να καταπατούν τα δικαιώματα των άλλων. Για τον λόγο αυτό, δεν πρέπει να επιδεικνύεται οίκτος σε ανθρώπους που απειλούν την παγκόσμια αγάπη. Η προσφορά οίκτου σε ένα δυνάστη είναι η πιο άσπλαχνη πράξη προς τους καταπιεσμένους. Ωστόσο, πρέπει να δείχνουμε έλεος σε εκείνους που εκτρέπονται ακούσια ή που μετανιώνουν για το σφάλμα τους. Ο Προφήτης είπε:

Να βοηθάτε τους αδελφούς σας είτε είναι δυνάστες είτε είναι θύματα. Μπορείτε να βοηθήσετε τους δυνάστες, σταματώντας τους (από το να δυναστεύουν τους άλλους).[1]

[1] Μπουχάρι, Μαζαλίμ, 4· Τιρμιντί, Φιτάν, 68.

Advertisements